2. ଗନ୍ତବ୍ୟ ଏକ ରାସ୍ତା ଅନେକ
ଯେପରି କୁହାଯାଏ, ‘ଗନ୍ତବ୍ୟ ଏକ ରାସ୍ତା ଅନେକ’, ଗୀତାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପଥ ଆମକୁ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଦିଗରେ ନେଇଯାଏ । କିଛି ପଥ ପରସ୍ପରକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ପରି ମନେହୁଏ । ଯଦିଓ, ଏହା ଏକ ବୃତ୍ତପରି, ଯେଉଁଠାରେ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଯାତ୍ରା ଆମକୁ ସମାନ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳକୁ ନେଇଯିବ ।
ଭଗବଦ୍ ଗୀତାରେ ବେଳେବେଳେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସ୍ତରକୁ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେ ପରମାତ୍ମା ଭାବରେ
ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି ।
ଏହା ବୁଝିବାରେ ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟିକରେ, ବିଶେଷତଃ ଗୀତାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, କାରଣ ଏହି ଦୁଇଟି ସ୍ତର ଭିନ୍ନ ମନେହୁଏ ।
ବିଗତ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ
ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଆଲୋକ ବୁଝିବାରେ ସମାନ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଏହା ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା ଯେ ଆଲୋକ ଏକ ତରଙ୍ଗ ଏବଂ ପରେ ଏହା ଦେଖାଗଲା ଯେ ଏହା ଏକ କଣିକା
ପରି ମଧ୍ୟ ଆଚରଣ କରେ । ଦୁଇଟି ତତ୍ତ୍ୱ ପରସ୍ପରର ବିରୋଧ
କରୁଥିବା ପରି ମନେହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ
ଦେଖୁଥିବା ଆଲୋକ ହେଉଛି ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିବାଦର ମିଶ୍ରଣ । ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି । ଥରେ ଗୋଟିଏ ହାତୀ ଏକ ଗାଁରେ ପ୍ରବେଶ
କଲା ଏବଂ କିଛି ଅନ୍ଧଲୋକ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିବା କିମ୍ବା ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ସେ ଛୁଇଁ ଥିବା ହାତୀର ଅଙ୍ଗ ଆଧାରରେ ସେ ଧାରଣା କରି ନେଇଥିଲେ ଯେ ହାତୀଟି କିପରି ହୋଇପାରେ । ଶୁଣ୍ଢକୁ ଛୁଇଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି
କହିଲା ଯେ ହାତୀଟି ଏକ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଖୁରୁଦୁରା ପ୍ରାଣୀ ପରି । ହାତୀ ଦାନ୍ତକୁ ଛୁଇଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କହିଲା ଯେ ଏହି ପଶୁଟି ପଥର ପରି କଠିନ । ପେଟକୁ ଛୁଇଁଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଏହାକୁ ବିରାଟ ଏବଂ କୋମଳ ବୋଲି କହିଲା ।
ଆଜି ଆମେ ଦୁନିଆରେ ଦେଖୁଥିବା
ସମସ୍ତ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଗୋଟିଏ ବାସ୍ତବତାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧାରଣା ଯୋଗୁଁ । ବାସ୍ତବରେ ହାତୀ ଏମାନଙ୍କ ଧାରଣା ମଧ୍ୟରୁ କିଛିବି ନୁହେଁ ବରଂ ଏହା ସବୁକିଛି ।
ଆମର ମାନସିକ ସ୍ଥିତି,
ଲୋକ,
ଜିନିଷ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ
ଏବଂ ଏହି ଆଂଶିକ ଧାରଣା ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଆଡ଼କୁ ନେଇଥାଏ ।
ଗୀତା ମୂଳତଃ ଆଂଶିକ ଧାରଣାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଯାତ୍ରା ।
80-20 ନୀତି ପରି, ଏହି ଧାରଣା ଆଧାରିତ ଅଳ୍ପ ପଦକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟ ଜୀବନରେ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଆଣିପାରେ ।
Comments
Post a Comment