Posts

148. ଉର୍ଜାର ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଯୋଗ

Image
  ଥରେ ଦୁଇ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ । ପ୍ରଭୁ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ବରଦାନ ଦେବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ । ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ । କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଯେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ପ୍ରଥମେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ କାରଣ ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ । ତେବେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲା ଯେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିରୁ ଦୁଇଗୁଣ ପାଇବା ଉଚିତ୍‌ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଶତ୍ରୁତାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲା , ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ କି ତାହାର ଗୋଟିଏ ଆଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉ ଯାହାର ଫଳସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତିର ଦୁଇଟି ଯାକ ଆଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼ କଟିଯାଉ ଯାହାଫଳରେ ପ୍ରଥମର ଦୁଇଟି ଯାକ ଗୋଡ଼ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ । ହାରିବା ହାରିବାର ଏହି ଖେଳ ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ ଯେତେବେଳେ କେହି ତାହାର ଇଚ୍ଛା ଘୃଣାରେ ଲଗାଇଥାଏ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆମକୁ ଘୃଣା ଛାଡିବା ପାଇଁ କହୁଥିଲେ , କିନ୍ତୁ କର୍ମ ଛାଡିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ (5.3) । ଏହି କାହାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିକ୍ଷା ମିଳିଲା , ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ ନିଜର ସମୟ ଏବଂ ଉର୍ଜାକୁ ବିନିଯୋଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କାରଣ ଏହା ଆମର ସ୍ତରରେ ସୀମିତ ଅଟେ ।         ...
Post a Comment
Read more

147. ଅନେକତାରେ ଏକତା

Image
  ସତ୍ୟ , ବାସ୍ତବିକତା ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ଏକ ଅଟନ୍ତି । ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ସମୟରେ କରାଯାଇଥିବା ଭାଷାକୁ ଉପଯୋଗ କରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନାମ ଏବଂ ବାକ୍ୟାଂଶ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । କ୍ରିସମସ୍‌ର ଅବସରରେ ଈସା ମସିହା ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ବାଇବେଲରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥିବା କିଛି ଏମିତି ଉକ୍ତି ଅଛି ଯାହାକି ଗୀତାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ , ଏହି ଦିଗ ଉପରେ ପ୍ରକାଶ ପକାଏ ।             ‘ସମତ୍ୱ’ ଗୀତାର ମୂଳ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଟେ ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଜିନିଷ , ଲୋକ ଯେମିତି ବନ୍ଧୁ , ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ତଥା ଭାବନା ଯେପରିକି ପ୍ରଶଂସା ଏବଂ ଆଲୋଚନାକୁ ଏକ ସମାନ ମାନିବା ପାଇଁ କୁହନ୍ତି । ଯୀଶୁ କହିଛନ୍ତି “ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମିତି ବ୍ୟବହାର କର ଯେମିତି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ ଯେ ସେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ସେହିଭଳି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।” ଏହା ଅଧିନସ୍ଥ ସହିତ ସେମିତି ବ୍ୟବହାର କରିବା , ଯେମିତି ଆମେ ଚାହାଁନ୍ତି ଆମ ଅଧିକାରୀ ଆମ ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି , ପଡୋଶୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ସଦୃଶ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଯେମିତି ଆମେ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ସେ ଆମ ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ଏହି ମାନଦଣ୍ଡ ଆମକୁ ସମତ୍ୱର ଶିଖର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇ ଯାଇପାରେ ।             ଏହି ଭଳି , ବାଇବେଲରେ ଉଦ...
Post a Comment
Read more

146. ଫୋଟନ୍‌ ଉପରେ ଯାତ୍ରା

Image
  ଏମିତି କୁହାଯାଏ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଆମେ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ହୋଇଥାଉ ଯାହାକି ‘ସମୟ’ର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏକ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଅଟେ । ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ , ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ(ନିର୍ମାତା)ର ମଧ୍ୟ ଏକ ଦିନ ଏକ ରାତି ଅଛି କିନ୍ତୁ ତାହା ଏକ ଭିନ୍ନ ସମୟ ମାପରେ (8.17) । “ସକଳ ଚରାଚର ଜୀବଗଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିବସ ଆରମ୍ଭରେ ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଅର୍ଥାତ୍‌ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୂକ୍ଷ୍ମଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରାତ୍ରି ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅବ୍ୟକ୍ତ ନାମକ ସେହି ସୂକ୍ଷ୍ମଶରୀରରେ ହିଁ ଲୀନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି” (8.18) । ଏହା ନିରପବାଦ ରୂପରେ ଏକ ଚକ୍ରୀୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅଟେ (8.19) । ସମୟର ପ୍ରଭାବରେ ସବୁକିଛି ଚକ୍ରୀୟ ଅଟେ ।             ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁହନ୍ତି ଯେ , “ ଉକ୍ତ ଅବ୍ୟକ୍ତଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଥାତ୍‌ ଯେଉଁ ବିଲକ୍ଷଣ ସନାତନ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଭାବ ଅଛନ୍ତି , ସେହି ପରମ ଦିବ୍ୟପୁରୁଷ , ସକଳ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ” (8.20) । ଏହି ଶ୍ଳୋକକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ମଞ୍ଜି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦାହରଣ ଅଟେ । ମଞ୍ଜି ଭିତରେ ଏକ ଅବ୍ୟକ୍ତ ବୃକ୍ଷ ଲୁଚିଥାଏ ଏବଂ ମଞ୍ଜି-ବୃକ୍ଷ-ମଞ୍ଜିର ଏକ ଚକ୍ର ଚାଲୁଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଉଭୟଙ୍କ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ରଚନାତ୍ମକ ଶକ୍ତି ଅଛି ଯାହା ଏହି ଚକ୍ରକୁ ସମ୍ଭବ ବ...
Post a Comment
Read more

145. ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଉପରେ ପୁନର୍ବିଚାର

Image
  ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାପରେ ମୋର ମହାନ ଭକ୍ତକୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ (8.16) ଯାହା ଅନ୍ୟଥା ଦୁଃଖର ଘର ଅଟେ (8.15) । ଏହି ସନ୍ଦର୍ଭରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମକୁ ବୁଝିବା ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ ।             ସାଧାରଣତଃ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ବାଖ୍ୟା ମୃତ୍ୟୁର ପଶ୍ଚାତ ଏକ ନୂଆ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ରୂପରେ କରାଯାଏ ଯାହାକି ଏହାର ଶାବ୍ଦିକ ଅନୁବାଦ ଅଟେ ; ଏହାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ନୂତନ ପରିସ୍ଥିତିର ଜନ୍ମ ନେବା ରୂପରେ ମଧ୍ୟ କରାଯାଇପାରିବ ।             ଆମର ଚାରିପାଖରେ ନିୟମିତ ରୂପରେ ପରିସ୍ଥିତିଗୁଡିକ ବଦଳୁଥାଏ ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ ନିଜର ସଜ୍ଞାନାତ୍ମକ ପୂର୍ବାଗ୍ରହ ବା ଜ୍ଞାନଗତ ପକ୍ଷପାତ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ( Cognitive biases ) । ଯେବେ କୌଣସି ସ୍ଥିତି ହୁଏ , ତାହା ଯୋଗୁଁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ତରଙ୍ଗ ଆମର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କିମ୍ବା ବ୍ୟବହାର କାରଣରୁ ଅନେକ ସ୍ଥିତିକୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଚକ୍ରୀୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଦୁଃଖର ଘର ବୋଲି କହୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନେଇଛନ୍ତି , ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଣାଯାଇଥିବା ସମ୍ବେଦନାଗୁଡ଼ିକୁ ସମୁଦ୍ରରେ ନଦୀ...
Post a Comment
Read more

144. ହୃଦୟ ଏବଂ ମସ୍ତିଷ୍କ

Image
  ଶ୍ରୀମଦ୍‌ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା ଏକ ଜୀବନ୍ତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଦେଖୁଥିଲେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କମୁଖମଣ୍ଡଳରେ ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ଅବିଶ୍ୱାସର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖନ୍ତି ଯେବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରତି କ୍ଷଣ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ (8.7) । ଅର୍ଜୁନ ହାତରେ କାମ (କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ)କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିଲେ । କାମର ପ୍ରତିରୋଧର ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ।             ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତୁରନ୍ତ ନିଜକୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ , ଶାଶ୍ୱତ , ମହାନ ଶାସକ , ସୂକ୍ଷ୍ମତମ ପରମାଣୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସୂକ୍ଷ୍ମ , ସମସ୍ତଙ୍କର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣକାରୀ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ସ୍ୱରୂପ , ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ନିତ୍ୟ ଚୈତନ୍ୟ ପ୍ରକାଶରରୂପ , ଅନ୍ଧକାର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି (8.9) । ଯେବେ ଅସ୍ଥିତ୍ୱକୁ ନିଜର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ହୁଏ ତେବେ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ କମ୍‌ ପଡ଼ିଯାଏ ।             ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଟି ରାସ୍ତା କହୁଛନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ହେଲା ସଚେତନତାର ମାର୍ଗ ଯେବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି , “ ଏହି ନିୟମ ଅଟେ ଯେ , ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଧ୍ୟାନର ଅଭ୍ୟାସ ରୂପକ ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ , ଅନ୍ୟଆଡେ ଯାଉନଥିବ...
Post a Comment
Read more

143. ଯେବେ କର୍ମ ହିଁ ପୂଜା ହୋଇଯାଏ

Image
  ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିବାର ସନ୍ଦର୍ଭରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି , “ ଅତଏବ ହେ ଅର୍ଜୁନ! ତୁମେ ସବୁ ସମୟରେ ନିରନ୍ତର ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର ଓ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ କର । ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥିବା ମନ-ବୁଦ୍ଧିରେ ଏହିପରି ଯୁକ୍ତ ହୋଇଗଲେ ତୁମେ ନିଃସନ୍ଦେହ ମୋତେ ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ” (8.7) ।             ଆମେ ଦିନରେ କିଛି ସମୟ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ବେଳେବେଳେ ପୂଜାସ୍ଥଳକୁ ଯାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ‘ସ୍ମରଣ’ କରନ୍ତି । ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରଣାଳୀର ଅନୁସାରେ ଭଗବାନଙ୍କର ନାମ ଏବଂ କରାଯାଇଥିବା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ମରଣ ପ୍ରାୟ ନିଜର କଠିନ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ସମ୍ପତ୍ତି , ଶକ୍ତି ଏବଂ ଯଶର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ହୋଇଥାଏ । ପରନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି “ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର” , ଯାହା ଅସମ୍ଭବ ମନେ ହୁଏ କାରଣ ଆମକୁ ଜଣାନାହିଁ ଯେ ଦିନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କେମିତି କରାଯାଏ ।             ଏହାର ସମାଧାନ ଭକ୍ତିଯୋଗ ମୂଳରେ ଅଛି , ଯାହା କହେ ‘ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଭିତରେ ଦେଖିବା , ନିଜକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଦେଖିବା ଏବଂ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ଦେଖିବା’ (6.29 ଏବଂ ...
Post a Comment
Read more

142. ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାରମ୍ଭ କର

Image
  ଅର୍ଜୁନ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ଯୁକ୍ତ ଚିତ୍ତ ରଖିଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କର ଅନ୍ତ ସମୟରେ ଆପଣ (ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ) କିପରି ଜଣାଶୁଣା (8.2) । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉତ୍ତର ଦେଉଛନ୍ତି “ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ତତଃ ଅନ୍ତକାଳରେ ହେଲେ ବି ମୋତେ ହିଁ ସ୍ମରଣ କରି କରି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି , ସେ ମୋର ସାକ୍ଷାତ୍‌ ସ୍ୱରୂପ ପାଇଯାଆନ୍ତି ; ଏଥିରେ ତିଳେମାତ୍ର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ” (8.5) ।             ଏହା ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଆଶ୍ୱାସନା ଅଟେ ଯେ ମୃତ୍ୟୁର ସମୟରେ ଯଦି କେହି ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ତେବେ ସେ ତାଙ୍କୁ (ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ) ପ୍ରାପ୍ତ କରି ନିଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଏହି ଆଭାସ ଦେଇଥାଏ ଯେ ଜୀବନସାରାଅନେକ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଇପାରେ , ଏକ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ମୁର୍ଖ ହୋଇପାରେ ଯିଏ ରାକ୍ଷସର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଥାଏ , ଏକ କପଟି କିମ୍ବା ଭ୍ରମିତ ହୋଇପାରେ , ସୁଖ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାକୁ ଗୋଡ଼ାଇବା ପଛରେ ଥାଏ ଏବଂ ସର୍ବଶେଷରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍‌ ଏହି ଧାରଣାକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ କହୁଛନ୍ତି , “ ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ତକାଳରେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଭାବ ସ୍ମରଣ କରି ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ , ସେ ତାହା ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ , କାରଣ ସେ ସର୍ବଦା ସେହି ଭାବରେ ଭାବିତ ହୋଇ ରହିଥାଏ” (8.6) ।          ...
Post a Comment
Read more