11. ଦୁଃଖ ସୁଖକୁ ଅନୁସରଣ କରେ
ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱାତୀତ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକତାକୁ
ଅତିକ୍ରମ କରିବା,
ଗୀତାରେ ଆଉ ଏକ ସଠିକ୍ ଉପାୟ । ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ
ହାସଲ କରିବାକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ମାନବକୁ ବିସ୍ମିତ କରୁଥିବା ସାଧାରଣ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଯେ ଆମେ ସୁଖ ପାଇବା
ପାଇଁ ଆନ୍ତରିକ ଉଦ୍ୟମ କଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ଆମ ଜୀବନରେ କେମିତି ଆସେ । ନିଜ ଭିତରେ ଗଭୀର ଭାବରେ
ଦେଖିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଆମେ ନିଜକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରୁ
ଯେ ବୋଧହୁଏ ଆମର ପ୍ରୟାସ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ତଥାପି, ଆଶା ସହିତ ଅହଂକାର ଆମକୁ ପୁନର୍ବାର ସୁଖର ସନ୍ଧାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ
କରେ ଏବଂ ଏହା ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ । ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱାତୀତର ଧାରଣା ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରେ ।
ବ୍ୟକ୍ତ ଦୁନିଆରେ, ସବୁକିଛି ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ଅର୍ଥାତ୍ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ । ଯେମିତି ଜନ୍ମର ବିପରୀତ
ଧୃବ ହେଉଛି ମୃତ୍ୟୁ; ସୁଖର ବିପରୀତ ଧୃବ ହେଉଛି
ଦୁଃଖ;
ବିଜୟର ପରାଜୟ; ଲାଭର କ୍ଷତି; ଯୋଗର ବିୟୋଗ;
ପ୍ରଶଂସାର ସମାଲୋଚନା; ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ପ୍ରେମର ଘୃଣା; ଏବଂ ଏହି ତାଲିକା ଲମ୍ବା ଅଟେ
।
ନିୟମ ହେଉଛି ଯେ
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏଥି ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ, ଏହାର ଧୃବୀୟ ବିପରୀତ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରେ । ଯଦି ଆମେ ବାଡିଟିକୁ ଗୋଟିଏ ପଟରୁ
ଉଠାଇଥାଉ,
ଅନ୍ୟ ମୁଣ୍ଡଟି ଉଠିବାକୁ ବାଧ୍ୟ । ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପକ ହେଉଛି ଝୁଲୁଥିବା
ପେଣ୍ଡୁଲମ୍ । ଯେତେବେଳେ ଏହା ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଯାଏ, ଏହା ନିଜର ଧୃବୀୟ ବିପରୀତ ଦିଗକୁ
ଆସିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ।
ଧୃବୀୟତା ନୀତି
ଅନୁଯାୟୀ,
କରୋନା ମହାମାରୀର ଯନ୍ତ୍ରଣା ସମୟ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ପରିଣତ ହେବ ଏବଂ
ଇତିହାସ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ସମାନ କଠିନ ପରିସ୍ଥିତି ଆମକୁ ଉନ୍ନତ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା
ମାଧ୍ୟମରେ ଆନନ୍ଦ ଆଣି ଦେଇଛି । ଅତ୍ୟଧିକ ଧୃବୀୟତା ଯେପରିକି କରୋନା ମହାମାରୀ, ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବାର କ୍ଷମତା ରଖିଥାଏ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆମକୁ
ଏହି ଧୃବଗୁଡିକ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ କୁହନ୍ତି । ବର୍ତ୍ତମାନରେ ବଞ୍ଚିବା ହେଉଛି ଅତୀତ ଏବଂ
ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା । ସେହିଭଳି ବିନା ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ପ୍ରେମ ହେଉଛି ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ପ୍ରେମ
ଏବଂ ଘୃଣାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହି
ଧ୍ରୁବଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଝୁଲୁଛୁ, ଆମକୁ ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଗୁଡ଼ିକ
ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଜୀବିତ, ଧୃବର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଏବଂ ଏହି ସଚେତନତା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାରେ
ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।
Comments
Post a Comment