34. କର୍ମ ପ୍ରାଥମିକ, କର୍ମର ଫଳ ନୁହେଁ
ଗୀତାର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶ୍ଳୋକ 2.47ରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଆମର କର୍ମ କରିବାର ଅଧିକାର ଅଛି, ଏହାର ଫଳାଫଳ ଯଥା କର୍ମର ଫଳ ଉପରେ ଆମର କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହିଁ । ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ କର୍ମର ଫଳ ଆମର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଯେ ଆମେ ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ଆଡ଼କୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହା ହେଉଛି ଗୀତାର ସବୁଠାରୁ ଉଦ୍ଧୃତ ଶ୍ଳୋକ, ଯେହେତୁ ଏହା ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସୂଚିତ କରନ୍ତି ଯେ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚମତ୍କାର କରିପାରେ (7.21-7.22) । ଏହି ଶ୍ଳୋକ ବ୍ୟବହାର କରିବାର
ସହଜ ଉପାୟ ହେଉଛି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖି ଏହାର ତର୍କରେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଅନୁଧ୍ୟାନ
ନକରି କିମ୍ବା ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ଦିଗ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରି ଏହାକୁ ଆମ ଜୀବନରେ
ପ୍ରୟୋଗ କରିବା । ଆମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଆମର ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଗଭୀର କରିବା ଏବଂ ଏହାର ଅଭ୍ୟାସ
ପ୍ରାରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍ । କେବଳ ଏହି ଶ୍ଳୋକର ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ
କର୍ମଯୋଗର ଶିଖରକୁ ନେଇପାରିବ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିଗଟି ହେଉଛି ଯେ ଆମର
କର୍ମର ଫଳାଫଳ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଆମେ ନିଜକୁ କର୍ମ ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବୁ ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଆମେ ନିଜେ କର୍ମର ଫଳରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବୁ । ଏକ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କର୍ମ ଯେପରି ଜଣେ
ଛାତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧ୍ୟୟନ କେବେବି ଇଚ୍ଛିତ ଫଳାଫଳ ଦେଇପାରିବ ନାହିଁ ଯାହା ପରୀକ୍ଷାର ଭଲ
ଫଳାଫଳ । ଯେ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଆମର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା
ଉଚିତ୍ ବୋଲି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ତୃତୀୟତଃ, କର୍ମ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଘଟେ ଏବଂ କର୍ମର ଫଳ ସର୍ବଦା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଘଟେ, ଯାହାକି ଅନେକ ସମ୍ଭାବନାର ମିଶ୍ରଣ ଅଟେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସର୍ବଦା ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ
ରହିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି କାରଣ ଆମର କେବଳ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଛି କିନ୍ତୁ
ଭବିଷ୍ୟତ କିମ୍ବା ଅତୀତ ଉପରେ କୌଣସି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନାହିଁ ।
ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ କିମ୍ବା ବୁଝାମଣା
ଯାହା ବି ହେଉ,
ଏହି ଶ୍ଳୋକରେ ଆମକୁ ସୁଖ ଏବଂ ଦୁଃଖର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତରଙ୍ଗକୁ ଦୂର
କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରି ଆମ ଠାରେ ସମତ୍ୱ ଆଣିବାର କ୍ଷମତା ଅଛି ।
Comments
Post a Comment