84. ମୁମୁକ୍ଷୁର ପଦ୍ଧତି
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁହନ୍ତି, “କର୍ମଫଳରେ ମୋର ସ୍ପୃହା ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୋତେ କର୍ମମାନେ ଲିପ୍ତ
କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଯେ ମୋତେ ଏପରି ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଜାଣିପାରନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ କର୍ମରେ ବାନ୍ଧି ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ” (4.14) । ଏହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶବ୍ଦକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରେ ଯେ ଆମର କର୍ମ ଉପରେ ଅଧିକାର ଅଛି କିନ୍ତୁ
କର୍ମର ଫଳ ଉପରେ ନୁହେଁ (2.47) ।
ପରମାତ୍ମାଙ୍କ
ରୂପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆମକୁ କୁହନ୍ତି ଯେ “ଏହି
ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ଗୁଣ ଓ କର୍ମର ବିଭାଗ ପୂର୍ବକ ମୋ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଛି ଏପରି ଭାବେ ମୁଁ ସେହି
ସୃଷ୍ଟି ରଚନାଦି କର୍ମର କର୍ତ୍ତା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ମୋତେ ଅର୍ଥାତ୍ ଅବିନାଶୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବସ୍ତୁତଃ ଅକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଜାଣ” (4.13)। ଏହା କର୍ତ୍ତାପଣର ଅନୁପସ୍ଥିତିକୁ ସଙ୍କେତ କରେ ।
ସେ
ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି, “ପୂର୍ବକାଳର ମୁମୁକ୍ଷୁମାନେ
ମଧ୍ୟ ଏହା ଜାଣି କର୍ମ କରିଥିଲେ । ତେଣୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦିକାଳରୁ
କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ହିଁ କର” (4.15) ।
ଆମ
ଜୀବନର ସାଧାରଣ ପଥରେ, ଆମେ ଆମର କର୍ମର ଫଳାଫଳ
ପାଇବା ପାଇଁ କର୍ମ କରୁ । ତଥାପି, ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ କର୍ମର ଫଳ
ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ଆମେ କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଥାଉ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଉଦାହରଣ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ସେ
ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଆମେ କର୍ମ ଜାରି ରଖିବା, କିନ୍ତୁ କର୍ମଫଳ ଏବଂ କର୍ତ୍ତାପଣ ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ଛାଡି କରି । ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ
ତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶ,
ଯାହାକି ଅନ୍ୟ ଏକ କର୍ମ, ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ୍ ।
ଆମ
କର୍ମରେ ସଚେତନ ଭାବରେ କର୍ତ୍ତାପଣ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଏକ କଷ୍ଟକର କାର୍ଯ୍ୟ । କିନ୍ତୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ
ନୃତ୍ୟ,
ଚିତ୍ର, ପଢ଼ିବା, ଶିକ୍ଷାଦାନ,
ବଗିଚା, ରୋଷେଇ କରିବା, କ୍ରୀଡା ଏବଂ ଏପରିକି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଜଡିତ ହେଲେ ଆମେ
ସମସ୍ତେ କର୍ତ୍ତାପଣର ଭାବନା ବିନା କାର୍ଯ୍ୟ କରୁ । ଏହି ମାନସିକ ସ୍ଥିତିକୁ ଆଧୁନିକ
ମନୋବିଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବାହର ସ୍ଥିତି କୁହାଯାଏ । ଏହାର ମୂଳ ହେଉଛି ଏହିପରି ସୁନ୍ଦର
ମୂହୁର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିସ୍ତାର କରିବା
ଜାରି ରଖିବା ଏହି ହୃଦୟଙ୍ଗମ ସହିତ ଯେ ଆମର ପ୍ରୟାସରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପୁନଃ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେବ ।
ଜୀବନ ନିଜେ ହିଁ ଏକ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଚମତ୍କାର । ଏହାକୁ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ କର୍ତ୍ତାପଣ କିମ୍ବା କର୍ମଫଳର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଆମେ କର୍ମବନ୍ଧନରୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ହାସଲ କରୁ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଉଭୟ କର୍ତ୍ତାପଣ ଏବଂ କର୍ମଫଳ ତ୍ୟାଗ କରି ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ହୋଇଥାଉ ।
Comments
Post a Comment