148. ଉର୍ଜାର ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଯୋଗ

 

ଥରେ ଦୁଇ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ । ପ୍ରଭୁ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ବରଦାନ ଦେବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ । ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ । କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଯେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ପ୍ରଥମେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ କାରଣ ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ । ତେବେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲା ଯେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିରୁ ଦୁଇଗୁଣ ପାଇବା ଉଚିତ୍‌ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଶତ୍ରୁତାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ କି ତାହାର ଗୋଟିଏ ଆଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉ ଯାହାର ଫଳସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତିର ଦୁଇଟି ଯାକ ଆଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼ କଟିଯାଉ ଯାହାଫଳରେ ପ୍ରଥମର ଦୁଇଟି ଯାକ ଗୋଡ଼ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ । ହାରିବା ହାରିବାର ଏହି ଖେଳ ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ ଯେତେବେଳେ କେହି ତାହାର ଇଚ୍ଛା ଘୃଣାରେ ଲଗାଇଥାଏ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆମକୁ ଘୃଣା ଛାଡିବା ପାଇଁ କହୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କର୍ମ ଛାଡିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ (5.3) । ଏହି କାହାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିକ୍ଷା ମିଳିଲା, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ ନିଜର ସମୟ ଏବଂ ଉର୍ଜାକୁ ବିନିଯୋଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କାରଣ ଏହା ଆମର ସ୍ତରରେ ସୀମିତ ଅଟେ ।

            ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ଦୁଇଟି ଶାଶ୍ୱତ ମାର୍ଗ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଥମ ମାର୍ଗ ବିନା ଫେରିବାର ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ମାର୍ଗ ଅଟେ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାର ଅନ୍ଧାର ମାର୍ଗ ଅଟେ (8.23 ଏବଂ 8.26) । ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ମାର୍ଗ ଆମର ଅଧିକାଂଶ ଉର୍ଜାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇବାରଆନ୍ତରିକ ଯାତ୍ରା ଆଡ଼କୁ ନେଇଯିବାର ମାର୍ଗ ଅଟେ (8.24) । ଅନ୍ଧାର ରାସ୍ତା ଆମର ଉର୍ଜାକୁ ବାହାରକୁ ପ୍ରସାରିତ କରିଥାଏ (ହାରିବା-ହାରିବାର ଖେଳ ଅଟେ) ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ପୁନର୍ବାର ଫେରିଥାଏ (8.25) । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ମାର୍ଗ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ନାମ ଏବଂ ଗୁଣଗୁଡିକୁ ଉପଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି । ଯେବେ କି ଅନ୍ଧାର ରାସ୍ତା ଜନ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଧୃବ ମଧ୍ୟରେ ଝୁଲୁଥିବା ଏକ ପେଣ୍ଡୁଲମ ସଦୃଶ ଅଟେ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ମାର୍ଗ ପେଣ୍ଡୁଲମ୍‌ର କକ୍ଷସ୍ଥଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥାଏ ଯାହାକି ଧୃବଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅଟେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମମ୍‌ ମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ଛଡା ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ ।

            ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି ଥରେ ଯଦି ଏହି ମାର୍ଗକୁ ବୁଝିବା ତା’ପରେ କେହି ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ (8.27) । ଏହା ସମୟ ଏବଂ ଉର୍ଜାର ସନ୍ତୁଳିତ ବ୍ୟବହାର ଅଟେ । ସେ ଆଗକୁ କୁହନ୍ତି, “ଯୋଗୀ ପୁରୁଷ ଏହି ରହସ୍ୟକୁ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଜାଣି କରି ବେଦକୁ ପଢିବାରେ ତଥା ଜଜ୍ଞ, ଅନୁତାପ ଏବଂ ଦାନ କରିବାରେ ଯେଉଁ ପୂଣ୍ୟଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ ବିଧିକୁ ନିଃସନ୍ଦେହ ଉଲଙ୍ଘନ କରିଥାଏ ଏବଂ ସନାତନ ପରମପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ (8.28) ।